Niels

Omdat onze papa terug aan het werk moet, staan we net als de gemiddelde Amerikaan vroeg op.

Gisterenavond ontdekten we dat Niels geen goede zonnepet heeft. Mijn moederlijke bezorgdheid doet Niels overtuigen van de noodzaak daaraan. Na het wegvoeren van Jan naar Getty moeten we dus nog een pet kopen vooraleer Niels aan zijn trip kan beginnen.  In een gelijkaardige zaak als AS Adventure (de REI) kopen we dus een fameuze all-round pet.  Het is een pet die licht is, gemakkelijk droogt, over een een zonnescherm beschikt voor de nek (= ongeveer een letterlijke vertaling) en een Insect Shield.  Bij ons zou men je daar mee opsluiten, hier gelukkig niet. Hier kijkt men immers vreemd wanneer men heel gewoon doet want dan pas val je op.  Hij pakt zijn spullen dus verder in en vertrekt.  Het doet me wat om hem zo alleen te zien vertrekken; ik weet in elk geval dat ik daar niet geschikt zou voor zijn en ik weet ook van Jan dat dit bij hem ook het geval is. Ik vrees een beetje dat Niels het van zichzelf  nog niet weet en nu “zichzelf en de beren” zal tegenkomen.  Nochtans ben ik gerust in zijn veiligheid, ik weet dat Niels nooit lichtzinnige of riskante initiatieven zal nemen. Natuurlijk weet je nooit…

Ik loop met een beetje pijn in het hart rond maar bezorg mij een dag die zo prettig als mogelijk kan verlopen door een wandelingetje te maken, wat te verpozen en te filosoferen bij de oceaan, veel te lezen en een duikje in het aangename zwembad te nemen.  Ik hou mij ook wat bezig met het ergerlijke draadloze internet.

Wanneer Jan dan thuiskomt delen we onze gemeenschappelijke bezorgdheid, en drinken  een glaasje op de goede afloop (alle redenen zijn welgekomen).  Bij gebrek aan grote eetlust (gelukkig gebeurt dat ook eens)  laten we het voorgerechtje vallen en eten rijst met  biefstuk en tomaatjes.  Druifjes eten we als dessert.

Een beetje beteuterd lezen we nog wat en gaan slapen. Morgen begint het vrije weekend voor Jan..