Jetlag ???

En natuurlijk zijn we vroeg wakker omdat we nog in het regime van de Europese tijd ingesteld zijn. Maar we willen onze plannen voor vandaag afwerken. En dat is : eerst onze papa naar het Getty Instituut brengen, onze koffers uitpakken, de Getty  Villa bezoeken en boodschappen doen. Boodschappen doen is zeker nodig nu we nog over een auto beschikken. Morgen is Niels er immers weg mee  voor een geplande 12-daagse trektocht door de natuurparken van California.
 Alhoewel we in het centrum van Santa Monica liggen, meer bepaald vlakbij 3rd Street met al zijn winkels, moeten we voor levensmiddelen toch een aardig blokje om. Naast eten en drank moet Niels ook nog wat kampeergerief aanschaffen en gaan we hier die GPS kopen.
Alleen mijn spullen dienen uitgeladen te worden en opgeborgen, Niels laat de zijne in zijn rugzak.  Het appartement voldoet ons zeer, het is zeer licht, ruim en gezellig. Het beschikt over alle comfort en het ligt op een binnenplaats met tropische plantentuin en zwembad.  We beseffen reeds vroeg in de ochtend dat de dag niet veel zaaks zal brengen, want de vermoeidheid zit nog in onze benen.  Maar toch begeven we ons naar de Getty Villa en opnieuw zijn we onder de indruk van zijn pracht.  Op het met zonovergoten terras genieten we van een lekkere lunch met Italiaanse gerechten en een glaasje wijn.
In het warenhuis is het moeilijk om te beslissen wat we gaan meenemen, het aanbod is zo ongelooflijk groot en er zijn ook een aantal onduidelijkheden  onder meer  of Niels zijn gerief wel koel genoeg zal kunnen bewaren. Ik kan Niels daar dan ook niet genoeg raad in geven.Hij kiest uiteindelijk maar wat uit ; het is ons ondertussen al duidelijk genoeg dat er in Amerika op alle plaatsen genoeg eten is.  Wat ik hier ondertussen allemaal aanschaf zal de komende dagen duidelijk zijn uit mijn eetverslagen.
We laden de zaak uit en Niels gaat zijn papa halen op het Instituut.  Met een heel mank aardappelmes schil ik de petatjes. Wanneer Jan thuiskomt genieten we van een portooke met meloen en ham (gerookte ham is één van de weinige dingen waar je hier in Amerika echt moet naar op zoek gaan ; ik heb de indruk dat wij het enige pak vonden welke in heel dat immens warenhuis was te vinden) ; daarna eten we een zalmpapillotje met gerookt spek, aardappeltjes en sla. We drinken daar natuurlijk opnieuw een wit wijntje bij. En, alsof we niet openstaan voor voedsel uit andere culturen,  nemen we als dessert een Belgisch ijsje, nl.  van Haägen-Dasz. Opnieuw gaan we vroeg slapen.